Serija „Food Play” istražuje hranu kao subjekt i supstancu, pozivajući gledatelje da pogledaju dalje od neposrednog vizualnog i da se uključe u slojevitu igru riječi ugrađenu u svaki poster. Na prvi pogled, kompozicije se čine poznatim — čistima, smjelima i primamljivima — ali detaljnijim pregledom otkrivaju se suptilni lingvistički obrati koji mijenjaju percepciju i značenje. Riječi služe i kao sastojci, igre riječi odražavaju okuse, a tipografija postaje narativni uređaj koji briše granicu između jezika i okusa.

Svaki poster izaziva gledatelja da preispita ne samo ono što vidi, već i od čega je djelo napravljeno. Medij se razvija kroz blizinu, izoštravajući od sugestije do prepoznavanja. Sugerirajući da sam materijal može biti izveden iz hrane koju predstavlja, djelo stvara senzornu napetost između vizualne konzumacije i fizičke stvarnosti. Ova dvosmislenost potiče znatiželju i ohrabruje sporiji, pažljiviji način gledanja.

Kroz ovu međuigru teksta, slike i implicitnog medija, serija transformira čin gledanja u čin dekodiranja. Slavi humor, percepciju i bogatstvo jezika, a istovremeno suptilno redefinira ulogu postera — od pasivnog vizualnog objekta u interaktivno, konceptualno iskustvo.